Sophie Wilmès – Wikipedia

Sophie Wilmès (Elsene, 15 januari 1975) is een Belgisch politica van de MR. Van 27 oktober 2019 tot 1 oktober 2020 was ze de eerste vrouwelijke premier van België.[1] Sinds 1 oktober 2020 is ze vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel.

Wilmès is een dochter van Philippe Wilmès, professor economie aan de UCL en aan het MIT, regent bij de Nationale Bank van België en PSC-vertegenwoordiger in diverse bestuursraden.[2] Ook haar moeder was politiek actief en werkte onder meer op het kabinet van Mieke Offeciers-Van De Wiele.

Wilmès groeide op in Graven en ging in Brussel studeren aan het Institut des Hautes Études des Communications Sociales. Na haar studies vestigde ze zich in de hoofdstad en ging er als licentiate toegepaste communicatie aan de slag bij een reclamebureau. Vijf jaar later ging ze stage lopen bij de Europese Commissie als financieel beheerder en volgde avondlessen aan de Université Saint-Louis – Bruxelles om het bijhorende diploma voor die functie te bemachtigen.[2] Van 2000 tot 2005 was ze gemeenteraadslid van Ukkel voor de liberale kartelpartij PRL-FDF-MCC, die in 2002 opging in de MR. Later verhuisde ze naar Sint-Genesius-Rode in de Brusselse Rand. Ze werkte als economisch en financieel adviseur voor een advocatenkantoor tot ze in 2007 eerste schepen van financiën van Sint-Genesius-Rode werd. Ze bleef schepen tot in 2015. In Rode, een faciliteitengemeente, komt ze onder meer op voor de Franstalige belangen. In Vlaams-Brabant was ze van 2012 tot 2014 provincieraadslid voor de Franstalige eenheidslijst Union des Francophones, waarvoor ze ook fractieleider werd. Ook werd ze in 2013 MR-voorzitter voor de Brusselse Rand.[2]

Minister van Begroting[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de federale verkiezingen van mei 2014 stond ze als eerste opvolger op de MR-lijst voor de Kamer van volksvertegenwoordigers in de kieskring Brussel. In oktober 2014 kwam ze in de Kamer als opvolger van MR-volksvertegenwoordiger Didier Reynders, die als minister toetrad tot de regering-Michel I. In 2015 volgde ze Hervé Jamar op als minister van Begroting belast met de Nationale Loterij.[3] Na de val van de Regering-Michel I op 9 december 2018 en het vertrek van de N-VA-regeringsleden, kreeg ze eveneens de bevoegdheden Wetenschapsbeleid en Ambtenarenzaken.

Bij de federale verkiezingen van mei 2019 werd Wilmès opnieuw verkozen in de Kamer, vanop de tweede plaats van de MR-lijst in de kieskring Brussel. Ze bleef volksvertegenwoordigster tot aan de installatie van de regering-Wilmès II in maart 2020.

Premier van België[bewerken | brontekst bewerken]

Op 26 oktober 2019 werd besloten dat ze de opvolgster zou worden van Charles Michel als eerste minister van de federale regering in lopende zaken. Michel was eerder per 1 december dat jaar benoemd tot voorzitter van de Europese Raad en zou afstand doen van zijn premierschap. Daags nadien werd zij benoemd door koning Filip. Hiermee werd ze de eerste vrouwelijke premier van België.[4][5] Nadat Didier Reynders op 30 november 2019 de regering verlaten had, kreeg ze eveneens de bevoegdheden Beliris en de Federale Culturele Instellingen.[6]

Nadat koninklijk opdrachthouders Patrick Dewael en Sabine Laruelle er tijdens de aanslepende regeringsformatie van 2019-2020 op 15 maart 2020 in slaagden tien partijen volmachten te laten geven aan de regering om de coronacrisis aan te pakken, werd Wilmès een dag later tot formateur benoemd om haar minderheidsregering in lopende zaken om te vormen tot een volwaardige regering die zes maanden zou aanblijven.[7] Nadat dit was gebeurd, legde ze op 17 maart 2020 voor de tweede keer de eed af als premier en werd dezelfde dag de regering-Wilmès II ingezworen.[8]

Minister van Buitenlandse zaken, Europese Zaken en Buitenlandse Handel[bewerken | brontekst bewerken]

De regering-Wilmès II bleef in functie tot 1 oktober 2020, toen de regering-De Croo de eed aflegde. In deze regering werd ze vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken, Europese Zaken en Buitenlandse Handel, belast met de Federale Culturele Instellingen.[9]

Wilmès is getrouwd en heeft vier kinderen.[2] Haar echtgenoot is algemeen directeur van reclamebedrijf Publiroute, waarvan hij minderheidsaandeelhouder is.