Standard Luik in het seizoen 2004/05

Dominique D’Onofrio begon ook aan het seizoen 2004/05 als hoofdcoach van Standard Luik. Zijn broer Luciano D’Onofrio, die al jaren achter de schermen de sterke man van de club was, werd voor het eerst in het organigram van de club opgenomen. Vanaf 2004 werd hij vicevoorzitter van Standard. Michel Preud’homme bleef als technisch directeur de verbindingsman tussen het bestuur en de technische staf.

Net als de voorgaande jaren was Standard ook tijdens de zomer van 2004 erg actief op de transfermarkt. Luciano D’Onofrio, die als gewezen spelersmakelaar erg vertrouwd was met het Portugese, Franse en Italiaanse voetbalmilieu, slaagde erin om de Portugese klepper Sérgio Conceição naar Sclessin te halen. Daarnaast haalde hij met Vedran Runje, Wamberto en Philippe Léonard ook drie oud-spelers terug. Ook Oguchi Onyewu, Karel Geraerts en Eric Deflandre verhuisden in 2004 naar Luik.

Maar Standard nam ook afscheid van verschillende spelers. Spits Jurgen Cavens, die door de club al enkele keren was uitgeleend, vertrok definitief naar Germinal Beerschot. Ook sterkhouders Almani Moreira, Émile Mpenza, Önder Turacı en Roberto Bisconti zochten andere oorden op. In oktober 2004 zette de club de Griekse aanvaller Alexandros Kaklamanos aan de deur nadat hij betrapt was op het gebruik van cocaïne.[1] De dertigers Danny Boffin en Godwin Okpara kregen dan weer geen contractverlenging en besloten een punt achter hun spelerscarrière te zetten.

Standard startte aan de competitie met een gelijkspel tegen Lierse SK en een nederlaag tegen Sporting Charleroi. Hoewel de club nadien regelmatig won, kreeg het op de elfde speeldag een nieuwe opdoffer te verwerken. Standard verloor voor eigen volk met 1-4 van Club Brugge, na onder meer twee treffers van de Luikenaar Gaëtan Englebert. De topper tegen rivaal RSC Anderlecht werd wel gewonnen. Het werd 1-0 na een goal van Conceição. Standard, dat op Sclessin regelmatig met ruime cijfers won van de zogenaamd kleine clubs, kon na de winterstop enkel de topper tegen KRC Genk winnen (1-0). Een gelijkspel tegen Club Brugge (1-1) en een nederlaag tegen Anderlecht (3-2) zorgden ervoor dat de kloof met de absolute top onoverbrugbaar bleef. Standard sloot het seizoen af op een gedeelde derde plaats; waardoor het nog twee testwedstrijden tegen Genk moest spelen om het laatste Europese ticket. Standard won de heenwedstrijd overtuigend met 3-1, maar verloor vervolgens de terugwedstrijd met 3-0. Daardoor wist Standard zich in extremis niet te kwalificeren voor de UEFA Cup.

In de beker bereikte het team van trainer Dominique D’Onofrio de achtste finale. Daarin speelde Standard 1-1 gelijk tegen Charleroi. De Henegouwers wonnen de daaropvolgende strafschoppenreeks met 3-4.

In de UEFA Cup overleefde Standard de eerste ronde. Het speelde twee keer gelijk tegen het Duitse VfL Bochum (0-0, 1-1), maar mocht op basis van het aantal gescoorde uitdoelpunten naar de groepsfase. Standard begon de tweede ronde met een 2-0 nederlaag op het veld van Steaua Boekarest, maar won nadien voor eigen volk met 2-1 van Parma. Op de derde speeldag volgde een 1-1 gelijkspel tegen Beşiktaş. De Rouches maakten desondanks nog steeds kans op een plaats in de volgende ronde. De Luikenaars werden echter op Sclessin met 1-7 vernederd door het Spaanse Athletic Bilbao en eindigden zo als laatste in hun groep.

Technische staf[bewerken | brontekst bewerken]

Klassement[bewerken | brontekst bewerken]

P: wedstrijden gespeeld, W: wedstrijden gewonnen, G: gelijke spelen, V: wedstrijden verloren, +: gescoorde doelpunten, -: doelpunten tegen, DS: doelsaldo, Ptn: totaal punten
K: kampioen, D: degradeert, (beker): bekerwinnaar, (CL): geplaatst voor Champions League, (UEFA): geplaatst voor UEFA-beker