Grand Prix-wegrace der Naties 1977

Grand Prix-wegrace der Naties 1977
Officiële naam Gran Premio delle Nazioni 1977
Land Italië
Datum 15 mei 1977
Organisator FIM
500 cc
Poleposition Barry Sheene
Snelste ronde Barry Sheene
Eerste Barry Sheene
Tweede Virginio Ferrari
Derde Armando Toracca
350 cc
Poleposition Alan North
Snelste ronde Mario Lega
Eerste Alan North
Tweede Mario Lega
Derde Takazumi Katayama
250 cc
Poleposition Franco Uncini
Snelste ronde Franco Uncini
Eerste Franco Uncini
Tweede Mario Lega
Derde Barry Ditchburn
125 cc
Poleposition Pier Paolo Bianchi
Snelste ronde Pier Paolo Bianchi
Eerste Pier Paolo Bianchi
Tweede Eugenio Lazzarini
Derde Maurizio Massimiani
50 cc
Poleposition Eugenio Lazzarini
Snelste ronde Eugenio Lazzarini
Eerste Eugenio Lazzarini
Tweede Ricardo Tormo
Derde Ángel Nieto

De Grand Prix-wegrace der Naties 1977 was vierde race van wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1977. De races werden verreden op 15 mei 1977 op het
Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola.

Wil Hartog startte in Italië zoals gewoonlijk weer snel. Hij was als derde weg achter Virginio Ferrari en Armando Torraca. Barry Sheene klom vanaf het middenveld echter gestaag op en nam de leiding over, terwijl Pat Hennen Torraca passeerde. Hartog viel uit door een vastloper. Hennen viel en daardoor werd Torraca alsnog derde.

Uitslag 500 cc[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Barry Sheene Suzuki 59′ 52″ 0 15
2 Virginio Ferrari Suzuki + 1″ 3 12
3 Armando Toracca Suzuki + 2″ 6 10
4 Steve Baker Yamaha + 28″ 6 8
5 Giacomo Agostini Yamaha + 35″ 8 6
6 Philippe Coulon Suzuki + 36″ 9 5
7 John Newbold Suzuki + 1′ 10″ 5 4
8 Christian Estrosi Suzuki + 1′ 14″ 5 3
9 Boet van Dulmen Suzuki + 1′ 16″ 4 2
10 Toni Mang Suzuki + 1′ 22″ 3 1
11 Steve Parrish Suzuki + 1′ 39″ 7
12 Teuvo Länsivuori Suzuki + 1′ 40″ 4
13 Graziano Rossi Suzuki + 1′ 45″ 7
14 Max Wiener Suzuki + 1′ 45″ 7
15 Alex George Suzuki + 1 ronde
16 John Williams Suzuki + 1 ronde
17 Jean-Philippe Orban Suzuki + 2 ronden
18 Mario Necchi Suzuki + 2 ronden
DNF Marco Lucchinelli Suzuki
DNF Gianfranco Bonera Suzuki
DNF Michel Rougerie Suzuki
DNF Pat Hennen Suzuki val
DNF Nico Cereghini Suzuki
DNF Jack Findlay Suzuki val
DNF Gianni Rolando Suzuki
DNF Riccardo Romeri Yamaha
DNF Stu Avant Suzuki
DNF Bernard Fau Suzuki
DNF Wil Hartog Suzuki vastloper
DNF Børge Nielsen Suzuki
DNQ Markku Matikainen Suzuki
DNQ Carlo Perugini Suzuki
DNQ Pieraldo Cipriani Paton
DNQ Karl Auer Suzuki
DNQ Helmut Kassner Suzuki
DNQ Gregorio Mariani Suzuki
DNQ Hervé Regout Suzuki
DNQ Cesare Leali Suzuki
DNQ Luigi Torelli Lombardini
DNQ Francesco Pisanelli Suzuki
DNQ Paolo Niccoli Harley-Davidson

Alan North had al op poleposition gestaan in de 350 cc klasse in Oostenrijk en Duitsland, maar in Italië kon hij die plaats eindelijk verzilveren. Hij wist met zijn Wilddam-Yamaha een kleine voorsprong te pakken op Mario Lega en Kork Ballington, die met elkaar in gevecht waren om de tweede plaats. Twee ronden voor het einde was Ballington’s tank leeg en daardoor schoof Takazumi Katayama met zijn driecilinder Yamaha door naar de derde plaats.

Uitslag 350 cc[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Alan North Yamaha 53′ 12″ 2 15
2 Mario Lega Bakker-Morbidelli + 1″ 7 12
3 Takazumi Katayama Yamaha + 23″ 7 10
4 Michel Rougerie Yamaha + 24″ 6 8
5 Bruno Kneubühler Yamaha + 1′ 07″ 1 6
6 Franco Uncini Harley-Davidson + 1′ 15″ 2 5
7 Walter Villa Bimota-Harley-Davidson + 1′ 15″ 7 4
8 Felice Agostini Yamaha + 1′ 29″ 9 3
9 Denis Boulom Yamaha + 1′ 41″ 8 2
10 Chas Mortimer Maxton-Yamaha + 1′ 48″ 2 1
11 Michel Frutschi Yamaha + 1′ 50″ 3
12 Olivier Chevallier Yamaha + 1 ronde
13 Ken Nemoto Yamaha + 1 ronde
14 Giorgio Avveduti Yamaha + 1 ronde
15 Peter Baláž Yamaha + 3 ronden
DNF Kork Ballington Yamaha brandstof
DNF Giacomo Agostini Yamaha
DNF Tom Herron Yamaha
DNF Pekka Nurmi Yamaha
DNF Gianni Pelletier Bimota-Yamaha
DNF Christian Sarron Yamaha
DNF Raffaele Palatiello Bimota-Yamaha
DNF Vanes Francini Yamaha
DNF Alfio Micheli Yamaha
DNF Massimo Matteoni Bimota-Yamaha
DNF Philippe Coulon Yamaha
DNF Raymond Roche Yamaha
DNF Børge Nielsen Yamaha
DNF José Cecotto Yamaha
DNF Leif Gustafsson Yamaha
DNF Alex George Yamaha
DNQ Jack Findlay Yamaha
DNQ John Dodds Yamaha
DNQ Karl Auer Yamaha
DNQ Giorgio Gabellini Yamaha
DNQ Tapio Virtanen Yamaha
DNQ Max Wiener Yamaha
DNQ Roland Freymond Yamaha
DNQ Gianfranco Bonera Yamaha
DNQ Franco Marcheggiani Yamaha
DNQ Riccardo Romeri Yamaha
DNQ Jean-Claude Hogrel Yamaha
DNQ Fosco Giansanti Yamaha
DNQ Jon Ekerold Yamaha
DNQ Raúl Tausani Yamaha
DNQ Giuseppe Consalvi Yamaha
DNQ Erasmo Di Giacinto Harley-Davidson
DNQ Philippe Bouzanne Yamaha
DNQ Germano Paganini Yamaha
DNQ Adelio Faccioli Yamaha
DNQ Markku Matikainen Yamaha
DNQ Germano Salsi Yamaha
DNQ Giorgio Gatti Yamaha
DNQ Sven Andersson Yamaha
DNQ Yoshimi Matsumoto Yamaha
DNQ Riccardo Russo Yamaha
DNQ Paolo Campanelli Yamaha
DNQ Carlo Saltarelli Yamaha
DNQ János Drapál Yamaha
DNQ Pentti Korhonen Yamaha

Na het ongeluk van Paolo Pileri in de GP van Oostenrijk kreeg Mario Lega diens Morbidelli. Daarmee voerde hij in Italië acht ronden lang het 250 cc-veld aan. Toen drong Franco Uncini zich vanaf de vijfde plaats naar voren om de leiding over te nemen. De Kawasaki’s hadden weer goed getraind (drie machines op de tweede startrij) en Barry Ditchburn haalde er de derde plaats mee.

Uitslag 250 cc[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Franco Uncini Bimota-Harley-Davidson 50′ 12″ 7 15
2 Mario Lega Morbidelli + 9″ 1 12
3 Barry Ditchburn Kawasaki + 30″ 7 10
4 Tom Herron Yamaha + 39″ 8
5 Alan North Yamaha + 50″ 9 6
6 Jon Ekerold Yamaha + 55″ 3 5
7 Jean-François Baldé Kawasaki + 58″ 8 5
8 Takazumi Katayama Yamaha + 1′ 19″ 2 4
9 Vic Soussan Yamaha + 1′ 28″ 2 2
10 Vanes Francini Yamaha + 1′ 29″ 2 1
11 Sauro Pazzaglia Yamaha + 1′ 30″ 1
12 Franco Solaroli Harley-Davidson + 1′ 51″ 9
13 Michel Frutschi Yamaha + 1′ 52″
14 Pekka Nurmi Yamaha + 1′ 54″ 5
15 Pierluigi Conforti Yamaha + 1′ 58″ 8
16 Philippe Bouzanne Yamaha + 1 ronde
17 Leif Gustafsson Yamaha + 1 ronde
18 John Dodds Yamaha + 1 ronde
DNF Walter Villa Bimota-Harley-Davidson motor
DNF Christian Sarron Yamaha val
DNF Hans Müller Yamaha
DNF Akihiro Kiyohara Kawasaki
DNF Bruno Kneubühler Yamaha
DNF Aldo Nannini Yamaha
DNF Gianni Pelletier Bimota-Yamaha
DNF Vinicio Salmi Yamaha
DNF Kork Ballington Yamaha
DNF Giovanni Proni Yamaha
DNF Giuseppe Consalvi Yamaha
DNF Olivier Chevallier Yamaha
DNQ Chas Mortimer Maxton-Yamaha
DNQ Maurizio Massimiani Yamaha
DNQ Attilio Riondato Yamaha
DNQ Denis Boulom Yamaha
DNQ Luciano Ricchetti Harley-Davidson
DNQ Giorgio Avveduti Yamaha
DNQ Armand Gras Yamaha
DNQ Ken Nemoto Yamaha
DNQ Raffaele Palatiello Yamaha
DNQ Lorenzo Ghiselli Harley-Davidson
DNQ Tapio Virtanen Yamaha
DNQ Edgardo Branducci Harley-Davidson
DNQ Orlando Macchi Yamaha
DNQ Pierre Soulas Yamaha
DNQ Harald Bartol Yamaha
DNQ Francisco Calafat Pérez Yamaha
DNQ Peter Baláž Yamaha
DNQ Gianfranco Bursi Yamaha
DNQ Odo Ricchetti Yamaha
DNQ Raul Martini Yamaha
DNQ Alain Béraud Yamaha
DNQ Massimo Matteoni Yamaha
DNQ Pentti Korhonen Yamaha
DNQ Rudolf Weiss Yamaha
DNQ Lucio Pamio Harley-Davidson
DNQ Jean-Claude Hogrel Yamaha
DNQ Antonio Maisano Yamaha
DNQ Branko Bevanda Yamaha
DNQ Xaver Tschannen Harley-Davidson
DNQ Sven Andersson Yamaha
DNQ Roland Freymond Yamaha

De 125 cc race in Imola was net als de eerdere races in dit seizoen saai. Pier Paolo Bianchi werd geen moment bedreigd maar ook achter hem lagen de rijders tamelijk ver uit elkaar. Eugenio Lazzarini werd tweede en op de derde plaats eindigde de onbekende Italiaan Maurizio Massimiani met een Morbidelli. Ángel Nieto had nog wel een tijdje op de tweede plaats gelegen, maar zijn oude Bultaco uit 1976 kwam gewoon vermogen tekort.

Uitslag 125 cc[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Pier Paolo Bianchi Morbidelli 45′ 58″ 7 15
2 Eugenio Lazzarini Morbidelli + 55″ 8 12
3 Maurizio Massimiani Morbidelli + 1′ 13″ 5 10
4 Toni Mang Morbidelli + 1′ 16″ 3 8
5 Ángel Nieto Bultaco + 1′ 28″ 2 6
6 Sauro Pazzaglia Morbidelli + 1′ 41″ 2 5
7 Hans Müller Morbidelli + 1′ 46″ 6 4
8 Jean-Louis Guignabodet Morbidelli + 1′ 48″ 9 3
9 Stefan Dörflinger Morbidelli + 1′ 51″ 5 2
10 Pieraldo Cipriani Morbidelli + 2′ 06″ 9 1
11 Luciano Ricchetti Morbidelli + 2′ 13″ 8
12 Gert Bender Bender + 2′ 15″ 7
13 Guido Mancini Morbidelli + 1 ronde
14 Felice Pellegrino Morbidelli + 1 ronde
15 Patrick Plisson Morbidelli + 1 ronde
16 Enrico Cereda Morbidelli + 1 ronde
17 Rossano Brazzi Morbidelli + 1 ronde
18 Luigi Rinaudo Morbidelli + 3 ronden
DNF Giovanni Ziggiotto Morbidelli
DNF Germano Zanetti Morbidelli
DNF Harald Bartol Morbidelli
DNF Johann Parzer Morbidelli
DNF Matti Kinnunen Morbidelli
DNF Rolf Blatter Morbidelli
DNF Claudio Lusuardi Morbidelli
DNF János Drapál Morbidelli
DNF Carlo Vernocchi Morbidelli
DNF Ermanno Giuliano LGM
DNF Italo Zerbini Morbidelli
DNF Pierluigi Conforti Morbidelli
DNQ Luigi Schiavano Morbidelli
DNQ Brunello Baldini Morbidelli
DNQ Fusco Cesarotti Morbidelli
DNQ Rino Pretelli Morbidelli
DNQ Luciano Spinello Morbidelli
DNQ Hans-Jürgen Hummel Morbidelli
DNQ Aldo Larcher Harley-Davidson
DNQ Xaver Tschannen Bender
DNQ Cees van Dongen Morbidelli
DNQ Gianni Ribuffo Raibo
DNQ Dominico Battilani Yamaha
DNQ Giuliano Tabanelli Silvestri

In de 50 cc race startte Eugenio Lazzarini slecht, waardoor de Bultaco-rijders Ángel Nieto en Ricardo Tormo de leiding namen. Lazzarini stelde echter al snel orde op zaken en Nieto moest zelfs Tormo voor laten gaan.

Uitslag 50 cc[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Coureur Merk Tijd Punten
1 Eugenio Lazzarini Van Veen-Kreidler 31′ 40″ 6 15
2 Ricardo Tormo Bultaco + 1″ 4 12
3 Ángel Nieto Bultaco + 12″ 1 10
4 Herbert Rittberger Van Veen-Kreidler + 1′ 27″ 8 8
5 Rolf Blatter Kreidler + 1′ 28″ 4 6
6 Ulrich Graf Kreidler + 1′ 36″ 7 5
7 Stefan Dörflinger Kreidler + 1′ 51″ 5 4
8 Patrick Plisson ABF + 1′ 55″ 4 3
9 Ezio Mischiatti Derbi + 1′ 56″ 5 2
10 Aldo Pero Kreidler + 1′ 58″ 7 1
11 Hans-Jürgen Hummel Kreidler + 2′ 14″ 3
12 Guido Mancini Kreidler + 2′ 27″ 3
13 Rudolf Kunz Kreidler + 1 ronde
14 Engelbert Kip Kreidler + 1 ronde
15 Giorgio Paci Derbi + 1 ronde
16 Ramón Gali Derbi + 1 ronde
17 Claudio Granata Derbi + 1 ronde
18 Günter Schirnhofer Kreidler + 1 ronde
19 Giuliano Tabanelli Silvestri + 1 ronde
20 Giovanni Lucarini UFO-Morbidelli + 1 ronde
NQ Giorgio Macchiavelli UFO-Morbidelli + 6 ronden
DNF Alberto Ieva Ringhini
DNF Hagen Klein Kreidler
DNF Claudio Lusuardi Lusuardi
DNF Jean-Louis Guignabodet UFO-Morbidelli
DNF Ingo Emmerich Kreidler
DNF Joaquín Galí Bultaco
DNF Giorgio Di Nunzio Derbi
DNF Cees van Dongen Kreidler
DNF Ermanno Giuliano LGM
DNQ Theo Timmer Kreidler
DNQ Giorgio Antolini Derbi
DNQ Fabrizio Frollani Ringhini
DNQ Antonio Aletta Tomos
DNQ Giovanni Massaroni Ringhini
DNQ Claudio Boscotrecase Minarelli
DNQ Gianni Ribuffo Lamone
Vorige race:
Grand Prix-wegrace van Duitsland 1977
FIM wereldkampioenschap wegrace
29e seizoen (1977)
Volgende race:
Grand Prix-wegrace van Spanje 1977

Vorige race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1976
Grand Prix-wegrace der Naties Volgende race:
Grand Prix-wegrace der Naties 1978
Grands Prix wereldkampioenschap wegrace (1970–1979)
1979: VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · TSL · FRA
1978: VEN · SPA · OOS · FRA · NAT · NED · BEL · ZWE · FIN · GBR · DUI · TSL · JOE
1977: VEN · OOS · DUI · NAT · SPA · FRA · JOE · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · GBR
1976: FRA · OOS · NAT · JOE · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · DUI · SPA
1975: FRA · SPA · OOS · DUI · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE
1974: FRA · DUI · OOS · NAT · IOM · NED · BEL · ZWE · FIN · TSL · JOE · SPA
1973: FRA · OOS · DUI · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · TSL · ZWE · FIN · SPA
1972: DUI · FRA · OOS · NAT · IOM · JOE · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · SPA
1971: OOS · DUI · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · ZWE · FIN · ULS · NAT · SPA
1970: DUI · FRA · ADR · IOM · NED · BEL · DDR · TSL · FIN · ULS · NAT · SPA