Isle of Man TT 1973

De TT van Man 1973 was de vijfde race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1973. De WK-races werden verreden van 6 t/m 8 juni 1973 op de Snaefell Mountain Course op het eiland Man. Door de Interval-start rijdt men eigenlijk een tijdrace. In de Production 250 TT, die niet meetelde voor het wereldkampioenschap, verongelukte de Britse coureur John Clarke.

De Isle of Man TT werd een uitgeklede, nationale race door de boycot van alle toprijders, met uitzondering van de zijspanrijders. Tony Rutter, die de Junior TT won, had nog geen enkele GP-start gekregen.

Senior TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 69, gefinisht: 26

Nu de wereldtop wegbleef op het eiland Man konden er in de Senior TT zowaar punten gescoord worden met een oude Matchless G50. Dat deed Peter Williams, die tweede werd achter Jack Findlay (Suzuki). Derde werd Charlie Sanby met een Suzuki. Mick Grant had de race aanvankelijk geleid met zijn 352cc-Yamaha TZ 350, en zelfs de snelste ronde gereden. maar hij gleed in de derde ronde weg over olie bij Parliament Square in Ramsey. Het was al de tweede keer in die week dat Grant uitviel terwijl hij aan de leiding lag: in de Junior TT moest hij met technische problemen opgeven. De overwinning van Jack Findlay in de Senior TT was de eerste overwinning van een tweetaktmotor in deze klasse sinds Tim Wood in 1913 won met een Scott.

Uitslag Senior TT[bewerken | brontekst bewerken]

Junior TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 70, gefinisht: 44

Tony Rutter had in 1973 (met uitzondering van de TT van Man) nog geen enkele GP-start gekregen, maar door het wegblijven van alle toprijders kon hij de Junior TT winnen. Toch was zijn gemiddelde snelheid zeer hoog, 164,1 km/h. Dat was maar 0,1 km/h langzamer dan Giacomo Agostini in 1972 had gereden. Ken Huggett werd tweede en John Williams werd derde. De eerste 21 finishers reden met een Yamaha. Mick Grant had de race geleid, maar moest een pitstop van twaalf minuten maken om een gebroken steun van zijn stroomlijnkuip te laten repareren.

Uitslag Junior TT[bewerken | brontekst bewerken]

Lightweight 250 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 54, gefinisht: 38

Door de boycot van de toprijders was de Lightweight 250 cc TT een nationaal evenement geworden, gewonnen door Charlie Williams, vóór John Williams en Bill Rae, allemaal met een Yamaha.

Uitslag Lightweight 250 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]

Lightweight 125 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 41, gefinisht: 25

Tommy Robb won de Lightweight 125 cc TT, na vijftien jaar van deelname. Dat waren zijn enige punten in het hele seizoen, mogelijk gemaakt door de boycot van de Isle of Man TT door de hele wereldtop. Zo konden ook Jan Kostwinder (tweede) en Neil Tuxworth (derde) punten scoren op het eiland Man.

Uitslag Lightweight 125 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]

Sidecar 500 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 68, gefinisht: 36

Op Man waren de zijspanrijders de enigen die de Isle of Man TT niet boycotten. Klaus Enders en Ralf Engelhardt hadden de 750cc-zijspanrace al gewonnen en wonnen ook de 500cc-race. Ze waren daardoor al bijna niet meer in te halen in de WK-stand. Siegfried Schauzu/Wolfgang Kalauch werden tweede en op de derde plaats eindigden Rolf Steinhausen/Karl Scheurer.

Uitslag Sidecar 500 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]

Formula 750 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 73, gefinisht: 38
In de Formula 750 TT haalde Peter Williams met zijn John Player Special monocoque Norton Commando de eerste overwinning voor Norton sinds twaalf jaar. Jack Findlay lag aanvankelijk met zijn Suzuki op de tweede plaats, maar viel aan het begin van de laatste ronde bij Quarterbridge stil met een kapotte versnellingsbak. Daardoor kon Mick Grant het succes voor Norton compleet maken en de tweede plaats pakken, voor Tony Jefferies met zijn Triumph T150 Trident.

Uitslag Formula 750 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Production 750 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 27, gefinisht: 15

In de stromende regen leek Peter Williams met zijn standaard Norton Commando ook de Production 750 TT te gaan winnen. Bij het ingaan van de laatste ronde had hij 8,2 seconden voorsprong op Tony Jefferies, maar viel toen uit. Jefferies won voor John Williams en David Nixon. Alle podiumplaatsen waren zodoende voor Triumph T150 Tridents.

Uitslag Production 750 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Production 500 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 15, gefinisht: 12

In de hevige regen stopte Stan Woods met zijn Suzuki T 500 in de laatste ronde bij de Bungalow, waardoor Bill Smith aan de leiding kwam terwijl zijn viercilinder Honda CB 500 Four slechts op twee cilinders liep. Met nog elf kilometer te gaan won hij de race desondanks. Woods kon wel verder rijden en werd nog tweede, maar hij had nog maar een seconde voorsprong op Keith Martin (Kawasaki H 1 500 Mach III).

Uitslag Production 500 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Production 250 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 26, gefinisht: 19

De Production 250 TT was geweldig spannend. Ze werd gewonnen door Charlie Williams (Yamaha RD 350) na een hevig gevecht met Eddie Roberts en Tommy Robb. Tijdens deze race verongelukte John Clarke met een Suzuki T 20 Super Six bij Union Mills.

Uitslag Production 250 TT[bewerken | brontekst bewerken]

Sidecar 750 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]

Starters: 81, gefinisht: 39

Uitslag Sidecar 750 cc TT[bewerken | brontekst bewerken]