Frankrijk op het wereldkampioenschap voetbal 1998

Frankrijk was een van de deelnemende landen aan het wereldkampioenschap voetbal 1998 in Frankrijk. Het was de tiende deelname voor Les Bleus. Het gastland werd onder leiding van bondscoach Aimé Jacquet wereldkampioen door in de finale met 3-0 te winnen van Brazilië. Voor Frankrijk was dit het eerste wereldkampioenschap in haar geschiedenis.

Frankrijk was als gastland rechtstreeks geplaatst voor het WK.

Frankrijk werd op het WK ondergebracht in groep C, samen met Zuid-Afrika, Denemarken en Saoedi-Arabië.

Het team van bondscoach Aimé Jacquet begon op 12 juni 1998 aan het toernooi in eigen land. Frankrijk startte het toernooi met Stéphane Guivarc’h als diepe spits, Didier Deschamps en Emmanuel Petit als controlerende middenvelders en Zinédine Zidane, Youri Djorkaeff en Thierry Henry in steun van diepe spits Guivarc’h. De bondscoach moest echter al na 26 minuten ingrijpen. Guivarc’h verliet geblesseerd het veld en werd vervangen door Christophe Dugarry. Een gouden wissel zo bleek, want tien minuten later opende Dugarry de score. Via een eigen doelpunt van Pierre Issa, de Zuid-Afrikaanse verdediger van Olympique Marseille, en een treffer van Thierry Henry won Frankrijk uiteindelijk overtuigend met 3-0.

In zijn tweede groepswedstrijd deed Frankrijk nog beter. Les Bleus hadden geen moeite met het Saoedi-Arabië van Carlos Alberto Parreira, de Braziliaanse bondscoach die vier jaar eerder wereldkampioen was geworden met zijn vaderland. Via doelpunten van Henry (2x), David Trezeguet en Bixente Lizarazu werd het 4-0 voor de Fransen. De uitsluiting van Zinédine Zidane was echter een domper op de feestvreugde. De spelverdeler kreeg na zo’n 70 minuten rood voor natrappen op de Saoedi-Arabische aanvoerder Fuad Amin.

Voor de derde groepswedstrijd liet Jacquet enkele spelers rusten. Djorkaeff nam de plaats van de geschorste Zidane in, terwijl in de verdediging Vincent Candela, Christian Karembeu en Franck Lebœuf hun debuut mochten maken. Op het middenveld kreeg Patrick Vieira zijn eerste basisplaats op het WK. Frankrijk won het duel met 2-1 dankzij een penaltygoal van Djorkaeff en doelpunt van Petit.

In de achtste finale trof Frankrijk het Paraguay van de Braziliaanse coach Paulo César Carpegiani. Lilian Thuram, Laurent Blanc, Lizarazu, Deschamps en Henry keerden terug in het elftal. Het gesloten duel eindigde in een scoreloos gelijkspel. In de verlengingen bezorgde Blanc zijn elftal met een golden goal een plaats in de kwartfinale.

Voor de kwartfinale tegen Italië keerde Zidane terug in het elftal. De Franse spelverdeler zag de wedstrijd net als tegen Paraguay in een scoreloos gelijkspel eindigen. Omdat er ditmaal ook in de verlengingen niet gescoord werd, volgde er een strafschoppenreeks. Frankrijk won met 4-3, nadat Luigi Di Biagio de beslissende strafschop tegen de deklat trapte.

In de halve finale wachtte WK-revelatie Kroatië. In het elftal van bondscoach Miroslav Blažević was het vooral uitkijken naar de sluwe spits Davor Šuker. Net na de rust liep de aanvaller van Real Madrid op het juiste moment de diepte in. Hij tikte de bal beheerst onder Barthez in doel: 0-1 voor Kroatië. Een minuut bracht rechtsachter Lilian Thuram de score opnieuw in evenwicht. De verdediger ging hoog storen en veroverde de bal net buiten het Kroatische strafschopgebied. Hij zette een een-twee op met Djorkaeff en trapte de bal vervolgens koelbloedig voorbij de Kroatische keeper Dražen Ladić: 1-1. Het was zijn eerste treffer voor de Franse nationale ploeg. Zo’n 25 minuten later werd Thuram helemaal de held van de avond. De rechtsachter ging opnieuw hoog storen, veroverde de bal en trapte hem met links in de verste hoek binnen: 2-1. Het waren de twee eerste en enige treffers uit de interlandcarrière van Thuram.

Frankrijk mocht in de finale opnemen tegen toernooifavoriet en titelverdediger Brazilië. In de aanloop naar de finale in het Stade de France ging alle aandacht naar de Braziliaanse stervoetballer Ronaldo, die volgens de pers een epileptische aanval had gekregen. Ronaldo zelf ontkende dit later. Ook tijdens de finale zelf ging alle aandacht al snel naar de Braziliaanse spits. In de eerste helft liep hij de diepte in, maar kwam hij tot botsing met doelman Fabien Barthez. Ronaldo bleef even roerloos liggen, maar speelde uiteindelijk toch verder. In de rest van de finale kwam hij er niet meer aan te pas. Het was Zidane, die het toernooi als antiheld begonnen was, die de hoofdrol opeiste. In de eerste helft bezorgde hij zijn team een voorsprong van twee doelpunten door twee keer op bijna identieke wijze een hoekschop tegen de netten te koppen. In de slotseconden van de wedstrijd scoorde Emmanuel Petit nog een derde Franse treffer. Het was de eerste en tot op heden laatste keer dat Frankrijk wereldkampioen werd.

Na afloop van het toernooi kreeg Frankrijk ook de FIFA Fair Play-trofee en de prijs voor meest entertainende team. Barthez werd uitgeroepen tot de beste doelman van het WK en mocht de Yashin Award in ontvangst nemen.

Uitrustingen[bewerken | brontekst bewerken]

Technische staf[bewerken | brontekst bewerken]

Naam Functie
Technische staf
Aimé Jacquet Bondscoach
Roger Lemerre Assistent-trainer
Philippe Bergeroo Keeperstrainer
Henri Émile Teammanager

Selectie en statistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Nr. Naam Geboortedatum GW Goal.svg Yellow card.svg Yellow-red card.svg Red card.svg Sub on.svg Sub off.svg Club Positie(s)
1 Bernard Lama 07-04-1963 0 0 0 0 0 0 0 Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain GK
2 Vincent Candela 24-10-1973 1 0 0 0 0 0 0 Vlag van Italië AS Roma LB, RB
3 Bixente Lizarazu 09-12-1969 6 1 1 0 0 0 0 Vlag van Duitsland Bayern München LB
4 Patrick Vieira 23-06-1976 2 0 1 0 0 1 0 Vlag van Engeland Arsenal CM, DM
5 Laurent Blanc 19-11-1965 5 1 1 0 1 0 0 Vlag van Frankrijk Olympique Marseille CB
6 Youri Djorkaeff 09-03-1968 7 1 0 0 0 1 3 Vlag van Italië Internazionale AM, CF
7 Didier Deschamps Aanvoerder 18-02-1973 6 0 3 0 0 0 0 Vlag van Italië Juventus DM
8 Marcel Desailly 07-09-1968 7 0 0 1 0 0 0 Vlag van Engeland Chelsea CB, DM
9 Stéphane Guivarc’h 06-09-1970 6 0 1 0 0 2 4 Vlag van Frankrijk Auxerre CF
10 Zinédine Zidane 23-06-1972 5 2 1 0 1 0 0 Vlag van Italië Juventus AM
11 Robert Pirès 29-10-1973 3 0 0 0 0 2 1 Vlag van Frankrijk FC Metz LW, AM
12 Thierry Henry 17-08-1977 6 3 0 0 0 3 2 Vlag van Frankrijk AS Monaco CF, LW, RW
13 Bernard Diomède 23-01-1974 3 0 1 0 0 0 2 Vlag van Frankrijk Auxerre LW, LM
14 Alain Boghossian 27-10-1970 5 0 0 0 0 4 0 Vlag van Italië Sampdoria CM, DM, RM
15 Lilian Thuram 01-01-1972 6 2 0 0 0 0 0 Vlag van Italië Parma RB
16 Fabien Barthez 28-06-1971 7 0 0 0 0 0 0 Vlag van Frankrijk AS Monaco GK
17 Emmanuel Petit 22-09-1970 6 2 1 0 0 0 3 Vlag van Engeland Arsenal CM, LM
18 Frank Lebœuf 22-01-1968 3 0 0 0 0 1 0 Vlag van Engeland Chelsea CB
19 Christian Karembeu 03-12-1970 4 0 1 0 0 0 3 Vlag van Spanje Real Madrid DM, RM, RB
20 David Trezeguet 15-10-1977 6 1 0 0 0 4 1 Vlag van Frankrijk AS Monaco CF
21 Christophe Dugarry 24-03-1972 3 1 0 0 0 2 1 Vlag van Frankrijk Olympique Marseille CF, RW, AM
22 Lionel Charbonnier 25-10-1966 0 0 0 0 0 0 0 Vlag van Frankrijk Auxerre GK

Wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Klassement groep C[bewerken | brontekst bewerken]

Groepsfase[bewerken | brontekst bewerken]

France-South-Africa 1998-06-12.svg
France-Saudi Arabia 1998-06-18.svg
France-Denmark 1998-06-24.svg

Achtste finale[bewerken | brontekst bewerken]

France-Paraguay 1998-06-28.svg

Kwartfinale[bewerken | brontekst bewerken]

Italy-France 1998-07-03.svg

Halve finale[bewerken | brontekst bewerken]

France-Croatia 1998-07-08.svg

Finale[bewerken | brontekst bewerken]

BRA-FRA 1998-07-12.svg